Bir varmış, bir yokmuş. Bir zamanlar, gür yapraklı ağaçların, renk renk çiçeklerin arasında saklı minicik bir orman köyü varmış.
Bu köyde türlü türlü hayvanlar yaşarmış. Tavşanından sincabına, civcivinden kurbağasına kadar herkes kendi evini yapar, işini görür, oyununu oynarmış. Ama bir gün, küçük bir tartışma başlamış: “Hangimiz daha zekiyiz?”
Gökçe adında bembeyaz, kocaman kulaklı bir tavşan varmış. Zıplamayı sever, ama en çok da bulmacalar çözmekten hoşlanırmış. Taşlara şekiller çizer, yaprakları katlayıp desenler oluştururmuş.
Bir sabah, ormanın ortasındaki büyük taşın üzerine bir örüntü çizmiş. Üçgenler, daireler, kıvrımlı çizgiler…
Arkadaşları toplanmış çevresine, ama pek anlamamışlar ne olduğunu.
Gökçe, patileriyle göğsünü hafifçe kabartarak:
— Bu örüntüyü sadece ben çözdüm! En zeki olan benim, demiş.
Tam o sırada, zıp zıp yürüyen sarı benekli Minnoş gelmiş. Minnoş, ormanın en renk düşkünü civciviymiş. Taşları, çiçekleri, hatta su birikintilerini bile gökkuşağına çevirirmiş.
Gökçe’nin çizdiği şekillere bakıp başını yana eğmiş:
— Güzel çizmişsin. Ama bak, ben şu taşlarla gökkuşağını yapabiliyorum!
diyerek kanadıyla dizdiği taşları göstermiş.
Taşlar sırayla kırmızı, turuncu, sarı, yeşil. Hepsi yumuşak bir kavis içinde sıralanmış. Çevredeki herkes hayranlıkla bakmış.
Gökçe biraz homurdanmış gibi olmuş.
— Ama sen bir şey çözmedin ki. Sadece taşları dizdin.
Minnoş gülümsemiş.
— Ben renkleri görürüm. Sen şekilleri. Herkes farklı bir şeyde iyidir.
Tam o anda, ağacın tepesinden “çıt çıt” diye bir ses gelmiş. Sincap Çıtırtı, ellerinde fındıklarla aşağı kayıvermiş.
— Hey! Ne konuşuyorsunuz? Ben yine fındıklarımı sakladım. Hem de tam altı tanesini, altı farklı ağacın dibine!
Arkadaşları şaşkınlıkla bakmış.
— Yerlerini nasıl unutmuyorsun? demiş Gökçe.
— Bilmem ki, hatırlıyorum işte! Sonbaharda hepsini bulacağım. Benim hafızam çok iyidir, demiş gururla.
Gökçe, az önceki kendine güvenli hâlinden biraz uzaklaşarak:
— Hımm. Hatırlamak güzel şey, ama bulmaca çözmek daha zor, diye mırıldanmış.
Minnoş hemen araya girmiş:
— Ama sen onun gibi hatırlayamazsın, o da senin gibi çizemez. Bu bir yarış değil ki.
Tam bu sırada, yere ağır ağır basan bir ayının adımları duyulmuş. Bu ayının adı Balporsuk’muş. Balporsuk tombul, sakince yürüyen, düşünerek konuşan bir ayıymış. Ormandaki çoğu sorun ona danışılırmış. Köprü nasıl yapılır, su taşımak için ne kullanılır, hepsini bilirmiş.
Onları konuşurken görünce yaklaşmış:
— Neler oluyor bakalım?
Gökçe hemen atılmış:
— Hangimiz daha zekiyiz, onu tartışıyoruz.
Balporsuk gülümsemiş, yumuşak bir sesle:
— Zeka, tek başına duran bir şey değildir. Her birinizin içindeki parıltı farklı.
Tüm hayvanlar sessizleşmiş.
— Gökçe, sen şekillerle düşünüyorsun. Minnoş, sen renklerle hissediyorsun. Çıtırtı, sen geçmişi aklında tutuyorsun. Ve bakın, işte Şıpır da geliyor.
Şıpır, minik, gözleri ışıl ışıl bir kurbağaymış. Sessiz durur, ama konuştuğunda herkes dinlermiş. Çoğu zaman sadece dinler, ama söylediği bir cümleyle her şeyi yerli yerine oturturmuş.
Yavaşça yaklaşmış ve o sakin sesiyle demiş ki:
— Her çiçek bir renk taşır. Ama hepsi birlikteyken bahar olur.
O an ormanda bir sessizlik olmuş. Kimse bir şey söylememiş. Ama herkes birbirinin gözlerine bakmış ve içten bir şekilde gülümsemiş.
O günden sonra ormanda kimse “Ben daha zekiyim” dememiş.
- Gökçe yeni şekiller çizerken Minnoş onun yanına renkli yapraklar bırakmış.
- Çıtırtı fındıklarını saklarken Gökçe ona taşlardan işaretler yapmış.
- Balporsuk, su yolu yaparken Minnoş ona renkli taşlarla yol göstermiş.
- Ve Şıpır hep oradaymış; bazen sessiz, bazen bir cümleyle kocaman kapılar açan.
Her biri, başka bir parıltıyla ormanı güzelleştirmiş. Kimi düşünenmiş, kimi hisseden. Kimi hatırlayanmış, kimi tasarlayan. Ama hepsi bir bütünmüş.
Ve Kim Daha Zeki Masalının sonunda, geceleri ay ışığı ağaçların arasından süzülüp ormanın üzerine indiğinde, hayvanların kalpleri huzurla dolarmış.
Çünkü artık biliyorlarmış: Zeka, en çok bilmek değilmiş. En içten olmakmış. En çok paylaşmak, dinlemek, anlamakmış. Ve en güzeli, bir araya gelince oluşan o kocaman sevgiymiş.
Kim Daha Zeki Masalına benzeyen hayvan masalları okumak için bağlantıya tıklayabilirsiniz. En güzel sesli masalları dinlemek ve masal kitabı okumak için youtube kanalımızı ziyaret edebilirsiniz.